آسیب طناب نخاعی

 spinal cord injury

فهرست مندرجات:

آسیب طناب نخاعی

نخاع

آسیب کامل و ناقص نخاعی

علائم و نشانه ها

علل

کنترل بیماری

کاردرمانی

داروها

سلول شوان

شیوع و همه گیرشناسی

آسیب طناب نخاعی:

آسیب طناب نخاعی(SCI) ، آسیب به نخاع بوده که می تواند به ریشه های عصبی یا راه های فیبر میلین دار منتقل کننده ی سیگنال ها به مغز آسیب وارد کرده و منجر به از دست رفتن عملکرد حرکت یا حس شود. بسته به رده بندی آسیب و شدت آن ، این نوع از آسیب ضربه ای یا تروماتیک می تواند به ماده خاکستری در بخش مرکزی نخاع نیز آسیب زده ، و باعث تباه شدگی سگمنتی اینترنورون ها و نورون های حرکتی شود.

علل شایع آسیب نخاعی شامل تروما(تصادف رانندگی ، صدمات ناشی از گلوله ، سقوط از بلندی و ارتفاع ، صدمات ناشی از ورزش ، غیره) یا بیماری(فلج اطفال یا پولیومیلیت ، اسپینابیفیدا ، آتاکسی و غیره) می باشد. ممکن است نخاع در اثر بیماری و یا ضربه آسیب ببیند. در اکثر موارد آسیب نخاع به علت فشار وارد شده از مهره ‌ها می ‌باشد و در اثر این آسیب نخاع ورم کرده یا دچار خونمردگی شود. ممکن است آسیب باعث پاره شدن فیبرهای عصبی داخل نخاع شود. عفونت و یا بیماری های دیگر نیز ممکن است باعث همین نوع آسیب ها گردند. برای اینکه نخاع آسیب شدید ببیند لازم نیست که حتما قطع شود.

درمان بیماران ضایعه نخاعی بسیار پرهزینه است که بستگی به سطح ضایعه دارد ، بیماران با ضایعه کمری کم هزینه و بیماران با ضایعه گردنی پرهزینه تر هستند و این بیماران بیشتر بین سنین 15 تا 60 سال می باشند. تصادفات ، سقوط از بلندی ، مسایل جنگی و... باعث بوجود آمدن اینگونه ضایعات می شود که این گونه بیماران با ناتوانی بسیار بالا عمر طولانی هم دارند و به همین خاطر هزینه های زیادی برای خانواده و جامعه دارند. از عوارض این ضایعات مشکلات حسی و حرکتی ، مشکلات ادراری ، ناتوانی های جنسی ، زخم های بستر ، مشکلات تنفسی و عفونت ها می باشند. این ضایعات به دو شکل است یا نخاع قطع می شود یا فاصله ای ایجاد می شود که بر اثر خونریزی داخل نخاعی این مکان پر می شود و شکل دوم شایع تر است و زمانی که خونریزی جمع و جذب شد حفره ای ایجاد می شود که اجازه انتقال سیگنال ها را به سمت بالا و پایین نمی دهد. سلسله اعصاب مرکزی اساسا توانایی ترمیم ندارند و اگر سلسله اعصاب محیطی را به سلسله اعصاب مرکزی در قسمت بالا رسانده شود قدرت ترمیم پیدا می کند

آسیب های طناب نخاعی از نظر سبب شناسی(اتیولوژی) می تواند به دو گروه زیر تقسیم گردد:

-آسیب های تروماتیک یا ضربه ای

-آسیب های غیر تروماتیک یا غیر ضربه ای

زمانی که پیام های عصبی از مغز به هدف نمی رسند ، سیستم دیگر تحت کنترل کامل نمی باشد. به دنبال یک آسیب نخاعی ، پیام ها از مغز به عضلات دچار اختلال می شوند ، بنابراین حرکات ارادی تحت تاثیر قرار می گیرند. زمانی که تنها چند پیام باقی بماند ، حرکت ضعیفی بروز می کند. این معمولا زمانی روی می دهد که آسیب نخاعی ناقص باشد. زمانی که تمامی پیام ها مختل شوند ، عضله هیچ تحریکی برای حرکت دریافت نمی کند ، و هیچ حرکت ارادی نمی تواند بروز نماید. این معمولا زمانی اتفاق می افتد که آسیب نخاعی کامل باشد. عملکرد یا ناوابستگی در فعالیت های عملکردی متکی بر توانایی حرکت اعضای بدن به صورت ارادی می باشد.