شیوع بیماری ام اس:

بیماری ام اس در زنان تقریب 3 برابر شایع تر از مردان است. معمولا بیماری از 20 تا 40 سالگی(در مردان کمی دیرتر از زنان) آغاز می شود ولی ممکن است در هر سنی روی دهد. تقریبا در 10 درصد موارد ، بیماری قبل از 18 سالگی بروز می کند. ام اس در سنین 2 سالگی و بعد از 80 سالگی نیز ممکن است روی دهد. در بالای 50 سالگی ، احتمال ابتلای مرد و زن تقریبا مساوی است. بالاترین میزان شیوع شناخته شده ی ام اس(250 نفر در 100000 نفر) در جزایر ارکنی واقع در شمال اسکاتلند دیده شده است و میزان بالای شیوع در سراسر اروپای شمالی ، شمال ایالات متحده و کانادا یافت می شود.

علائم بیماری ام اس:

شروع بیماری ام اس ممکن است ناگهانی یا تدریجی و بی سروصدا باشد. احتمال دارد نشانه های بیماری ، شدید باشند و یا برعکس به حدی ناچیز به نظر برسند که بیمار ماه ها یا سال ها برای درمان مراجعه نکند. در بعضی افراد مبتلا به ام اس ، بیماری در تمام طول عمر بدون علامت باقی می ماند و تنها در نمونه برداری پس از مرگ(اتوپسی) تشخیص داده می شود. در برخی موارد ، بیماری ام اس در جریان انجام ام آر آی که به منظور تشخیص بیماری دیگری به عمل آمده تشخیص داده می شود. نشانه های بیماری ام اس بسیار متغیر هستند و به محل و شدت ضایعات موجود در داخل دستگاه عصبی مرکزی بستگی دارند.

علائم بیماری ام اس شامل موارد زیر می باشد:

-از بین رفتن حس

-التهاب عصب بینایی

-ضعف

-گزگز اندام ها

-دوبینی

-عدم هماهنگی عضلات(آتاکسی)

-سرگیجه

-حمله های ناگهانی

-درد

-زوال عقلی(دمانس)

-کاهش بینایی

-فلج صورت

-ناتوانی جنسی

-میوکیمی

میوکیمی ، اختلال خوش خیمی است که با انقباض های کوتاه و خود به خود واحدهای حرکتی رشته های عضلانی شناخته می شود.

ممکن است ضعف اندام های حرکتی به شکل کاهش قدرت یا مهارت ، خستگی یا اختلال راه رفتن تظاهر کند. ضعف ناشی از فعالیت بدنی و ورزش ، نشانه مشخصه ام اس است.

سفتی عضلات ، اغلب با اسپاسم های عضلانی خود به خودی و ناشی از حرکت همراه است. بیش از 30 درصد بیماران مبتلا به ام اس دچار اسپاسم متوسط تا شدید به ویژه در ساق ها هستند که اغلب با درد همراه است و می تواند با توانایی بیمار برای حرکت یا کار یا مراقبت شخصی تداخل کند. گاهی ممکن است اسپاسم ها موجب حمایت غیرارادی از وزن بدن در هنگام حرکت شود.

التهاب عصب بینایی معمولا به صورت کاهش حدت بینایی ، ابهام بینایی ، با کاهش درک رنگ در میدان مرکزی دید تظاهر می یابد. ممکن است این نشانه ها خفیف باشند یا به سمت کاهش دید شدید پیشرفت کنند. به ندرت از بین رفتن کامل درک نور وجود دارد. نشانه های بیماری معمولا در یک چشم و گاهی در هر دو چشم وجود دارند.

تاری دید در ام اس ممکن است در نتیجه ی التهاب عصب بینایی یا دوبینی ایجاد شود.

نیستاگموس ، اغلب به طور قابل ملاحظه در چشمی که به سمت خارج حرکت می کند ، همراه با انحراف چرخشی خفیف دیده می شود.

نشانه های حسی بیماری ام اس متغیر هستند و عبارتند از: گزگز اندام ها ، احساس خزیدن حشرات ریز بر روی پوست ، احساس درد سوزشی ، کاهش حس ، کرختی یا احساس مرده بودن عضو.

عدم هماهنگی عضلات(آتاکسی) معمولا به صور لرزش های مخچه ای و تکلم منقطع بروز می کند.

اختلال عملکرد مثانه و روده علل مختلفی دارد و اغلب انواع متفاوتی از اختلال وجود دارند. توقف جریان ادرار ، با انقباض هماهنگ اسفنکتر و شل شدن عضله ی دتروسور (رشته های طولی تشکیل دهنده ی لایه ی خارجی عضلانی) همراه است.

خستگی در 90 بیماران مبتلا به ام اس دیده می شود و در نیمی از موارد ، متوسط تا شدید است.

نشانه ها از ضعف حرکتی عمومی ، توانایی محدود برای تمرکز ، بی حالی شدید ، از دست رفتن انرژی ، کاهش قدرت تحمل و احساس فرسودگی توان فرسا که بیمار را مجبور به استراحت یا خوابیدن می کند تشکیل می شوند. خستگی می تواند با افزایش دما ، افسردگی ، تلاش بیش از حد برای انجام فعالیت های اساسی زندگی روزمره یا در اثر اختلاطات خواب(مانند بیدار شدن مکرر شبانه برای ادرار کردن) تشدید شود. خستگی مرتبط با بیماری ام اس ممکن است در ساعات میانی بعدازظهر به حداکثر برسد یا درسراسر روز ادامه یابد و اغلب درمان آن مشکل است.

اختلال عملکرد جنسی در ام اس شایع است. بیماران مرد ، از ناتوانی جنسی ، کاهش میل جنسی ، اختلال احساس در آلت تناسلی ، اختلال انزال و ناتوانی در نعوظ و حفظ آن و بیماران زن ، از کرختی ناحیه تناسلی ، کاهش پاسخ اوج لذت جنسی ، کاهش میل جنسی ، ایجاد احساس ناخوشایند در هنگام نزدیکی شکایت دارند.

ضعف صورت در اثر ضایعه مسیر داخل پارانشیمی عصب هفتم جمجمه ای ممکن است به فلج صورت شباهت داشته باشد.

سرگیجه ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شود.

کاهش شنوایی ممکن است در ام اس ایجاد شود ولی شایع است.

حساسیت به گرما ممکن است به صورت تاری یا کاهش دید یک طرفه موقتی در هنگام استحمام با آب گرم یا در زمان ورزش روی دهد.

تقریبا هر نوع نشانه ی عصبی ممکن است در بیماری ام اس ایجاد شود و اغلب این نشانه ها به سمت ناتوانی جسمی و شناختی پیشرفت می کنند. ام اس ، فرم های مختلفی به خود می گیرد و نشانه های جدید یا به صورت حمله های مجزا (در فرم های عودکننده) روی می دهند یا در طول زمان به آهستگی تجمع می یابند(فرم های پیش رونده). در بین حمله ها ، نشانه های بیماری ممکن است کاملا برطرف شوند ولی غالبا مشکلات عصبی دائمی به ویژه با پیشرفت بیماری روی می دهند.

اشکال در تکلم به صورت تلفظ نادرست کلمات در اثر اختلال کنترل عضلات ناشی از آسیب سیستم عصبی ، اشکال در بلع نیز ممکن است دیده شوند.