راه های حرکتی نزولی

Descending motor pathways

فهرست مندرجات:

راه کورتیکواسپینال(قشری-نخاعی)

راه قشری-پیازی(قشری-بصل النخاعی)

راه های خارجی هرمی(اکستراپیرامیدال)

راه روبرواسپینال

راه رتیکولواسپینال

راه وستیبولواسپینال

راه تکتواسپینال

راه های حرکتی نزولی:

اطلاعات حرکتی از مغز به سمت پایین نخاع از طریق راه های نزولی نخاع حرکت می کنند. راه های نزولی یا پایین رو شامل دو نورون می باشند: نورون های محرکه فوقانی(UMN) و نورون های محرکه ی تحتانی(LMN). یک سیگنال عصبی به سمت پایین نورون حرکتی فوقانی حرکت کرده تا با نورون حرکتی تحتانی در نخاع سیناپس کند. سپس ، نورون حرکتی تحتانی ، سیگنال عصبی را به سمت ریشه نخاعی هدایت کرده که در آنجا فیبرهای عصبی وابران ، سیگنال حرکتی را به طرف عضله منتقل می کنند. راه های نزولی متشکل از ماده سفید می باشند. چندین راه نزولی وجود دارد که عملکردهای مختلفی را انجام می دهند.

نورون هایی که در کورتکس حرکتی مغزی ، مخچه یا هسته های مختلف ساقه مغز مبدا می گیرند که آکسون را به درون ساقه مغز و طناب نخاعی به منظور فعال سازی نورون های حرکتی نخاعی و مغزی ارسال می کنند ، نورون های حرکتی فوقانی نامیده می شوند ، نورون های حرکتی مغزی و نخاعی که در واقع عضلات را عصب دهی می کنند ، نورون های حرکتی تحتانی نامیده می شوند. نورون های حرکتی تحتانی ، شامل نورون های حرکتی آلفا و گاما اعصاب نخاعی می باشند. نورون های حرکتی فوقانی تماما درون سیستم عصبی مرکزی(CNS) وجود دارند ، درحالیکه فیبرهای نورون های حرکتی تحتانی بخشی از سیستم عصبی محیطی(PNS) می باشند.

نورون های حرکتی فوقانی با هم دسته بندی شده تا راه های نزولی را در مغز و طناب نخاعی تشکیل دهند. چنین راه هایی معمولا بر طبق محل مبدا و ناحیه ی توزیع خود نامگذاری می شوند. مثلا راه کورتیکواسپینال ، که در کورتکس مغزی مبدا گرفته و در طناب نخاعی توزیع می شود. یا راه روبرواسپینال که در هسته قرمز مغز میانی مبدا گرفته و در طناب نخاعی توزیع می شود. نورون های حرکتی تحتانی اعصاب نخاعی ، از لحاظ سوماتیکی در شاخ قدامی ماده ی خاکستری طناب نخاعی سازمان دهی می شوند. به طور کلی ، آنهایی که ساختار عضلانی اندام دیستال را عصب دهی می کنند در وجوه لترال شاخ قدامی قرار می گیرند در حالیکه آنهایی که عضلات اندام پراگزیمال را عصب دهی می کنند در ناحیه میانی واقع می شوند.

راه های حرکتی نزولی به صورت راههایی تعریف می شوند که عملکرد را شروع یا اصلاح می کنند و در مغز مبدا می گیرند.

فیبرهاى حرکتى قشر مغز از دو راه تشکیل شده اند یکى راه قشرى- نخاعى و دیگرى راه قشرى- بصل النخاعى یا قشرى- پیازى. هر دو راه جزو نورون های محرکه فوقانی محسوب مى شوند. فیبرهاى کورتیکواسپاینال(راه هرمى) از قشر مغز ، دیانسفالون ، مغز میانى ، پل مغزى و بصل النخاع مى گذرند و در بصل النخاع برجستگی هاى پیرامید را ایجاد مى کنند. در محل بین بصل النخاع و نخاع ، 75 درصد فیبرها از طریق تقاطع پیرامیدال از خط میانى مى گذرند و وارد راه کورتیکو اسپاینال خارجى مى شوند. حدود 15 درصد فیبرهایى که در بصل النخاع تقاطع نمى کنند وارد کورتیکواسپاینال قدامى مى شوند و در نخاع تقاطع مى کنند. حدود 10 درصد رشته ها بدون تقاطع به راه کورتیکواسپاینال خارجى وارد مى شوند.